Traditioneel

De traditionele boog

De traditionele boog is nog steeds bij een deel van de boogschutters een boog waar men altijd of afwisselend met de moderne boog mee schiet. Ondanks alle nieuwe techniek die een moderne wedstrijdboog zoals de recurve- en compoundboog sneller, nauwkeuriger en betrouwbaarder maken is de oude ‘houten’ boog nog steeds een boog die traditionele schutters veel plezier verschaft. Het is niet mogelijk om dezelfde hoge scores te halen met de traditionele boog als met de moderne boog maar dat is ook een deel van de charme.

De traditionele boog is overigens niet altijd een compleet houten boog. De definitie van de traditionele boog is door de NHB omschreven op onderstaande wijze. Deze omschrijving is de boog en de pijl waar jaarlijks het NK hout mee mag worden verschoten.

  • Een traditionele handboog is vervaardigd van hout, al of niet voorzien van een of meerdere lagen natuurlijk (organisch) materiaal zoals bijvoorbeeld hoorn, pees of leer. Een eventuele oplegger c.q. pijlsteun is geoorloofd.
  • Specifieke en cosmetische delen van de boog zoals de bekleding van de handgreep, boognokken, pijlsteunen e.d. maar ook beschilderingen c.q. versieringen mogen van synthetische materialen of moderne metalen zijn vervaardigd, mits zij de werking van de boog niet wezenlijk beïnvloeden.
  • De boog dient links/rechts (nagenoeg) symmetrisch te zijn; semi-centershot of centershot is dus niet toegestaan.
  • Er mogen geen richtmiddelen en geen clicker zijn aangebracht.
  • Pees, lak en lijm mogen uit synthetisch materiaal bestaan.
  • Pijlen dienen een houten schacht en natuurveren te hebben, de punten kunnen van metaal zijn en de nokken van synthetisch materiaal.
  • De lossing dient met de hand, zonder mechanismen te geschieden; een duimring is toegestaan.
  • De algemeen gebruikte beschermingen zoals vingerleer, arm- en borstbescherming zijn toegestaan.


Wanneer werd de boog voor het eerst gebruikt en hoe oud is die dan wel?

Echt wetenschappelijk bewijs voor het bestaan van een handboog dateert van ongeveer 18.000 jaar geleden. Mogelijk is de boog al langer in gebruik. Die conclusie mag worden getrokken op basis van bodemvondsten en ook omdat op oude grottekeningen, die redelijk nauwkeurig te dateren zijn, de boog wordt afgebeeld bij de jacht.

Het is ook lastig om met zekerheid vast te stellen wanneer de boog voor het eerst werd gebruikt omdat het organisch materiaal betreft wat vaak in zijn geheel vergaat in de natuur. Soms worden goed geconserveerde exemplaren gevonden in het ijs of in grond- of veenlagen waar een goede conservatie heeft plaatsgevonden. Vaker worden alleen de pijlpunten gevonden omdat deze van vuursteen werden gemaakt toen de mens zich meer ging ontwikkelen. Voor die tijd werden pijlen aan de punt in het vuur gehard door verbranding.

Ook nu nog wordt de boog in zijn simpelste vorm bij natuurvolkeren in het Amazonegebied en de Kalahari gebruikt.

Over het ontstaan van de boog en pijlen is nog veel meer te vertellen maar dat voert te ver voor een infostuk als dit. De Aziatische, Amerikaanse, Afrikaanse en Oost-Europese bogen zullen we buiten beschouwing laten anders wordt het een boek en geen stukje over de traditionele boog.

Van meer recente datum is veel meer met zekerheid te vertellen over de gebruikte traditionele bogen omdat door een vondst heel goed geconserveerde exemplaren zijn geborgen. De Mary Rose (dat is het schip waarin een groot aantal bogen werden gevonden) geeft ons een heel betrouwbaar beeld van de gebruikte bogen, materialen en pijlmodellen die in die tijd in gebruik waren.


De Mary Rose

De Mary Rose is een Engels oorlogsschip gebouwd in 1509. Het schip is 34 jaar in de vaart geweest en in 1545 gezonken twee mijl voor de Engelse kust na een treffen met de Franse vloot.

In 1971 is het wrak ontdekt en later in 1982 gelicht en aan de oppervlakte gebracht. De conservatie van het schip met inhoud is nagenoeg afgerond. Vanaf 31 mei 2013 kan het schipbezocht worden te Engeland bij Portsmouth Historic Dockyard.

Voor ons boogschutters is vooral de vondst van de longbows in het ruim van het schip van belang omdat zij een heel betrouwbaar beeld geven van de gebruikte bogen in die tijd. In totaal werden 137 exemplaren in goede staat gevonden en sommige zo goed dat later het trekgewicht kon worden vastgesteld.

De lenge afmetingen varieren tussen 187 cm en 211 cm. De lichtste bogen hebben een pondage van 100 lb. Het materiaal is hoogland Italiaanse taxus bocata, de beste taxussoort voor bogen ook nu nog omdat deze soort langzaam groeit en mooiere jaarringen zet. Taxus heeft als eigenschap dat het donkere kernhout (belly-zijde) goed op druk belast kan worden en het lichte hout aan de oppervlakte (backing-zijde) goed op trek. Een natuurlijke veer zou je kunnen zeggen.

Men is ervan overtuigd dat het hier gaat om gebruiksgerede bogen. De staat van afwerking zou hier op duiden. De bogen zijn van het full compass type wat wil zeggen dat zij buigen door het handvat in een ronde C-vorm. Van later datum is de Victoriaanse longbow die niet door het handvat buigt.

De geborgen longbows zijn oorlogsbogen en werden niet gebruikt voor de jacht of ontspanning. Je moest er zware pijlen tot een half inch dik tot 300 meter mee kuinnen verschieten. De boogschutters vormden de artillerie van die tijd. Het gebruikte pondage komt ons nu wel heel machtig voor, maar schutters in die tijd begonnen op zevenjarige leeftijd elke zondag met oefenen en bouwden de benodigde spierconditie in de loop van jaren op. Rond hun twintigste jaar konden zij de oorlogsboog volledig beheersen. Gevonden menselijke resten van schutters uit die tijd hebben een aantoonbaar zwaardere fysiek dan andere personen.

De wedstrijdvormen die in die dagen werden beoefend zoals cloutschieten en roving marks zijn nu ook nog vooral in Engeland in gebruik bij de traditionele schutter. In Nederland en België zijn enkele wedstrijden, maar lang niet zoveel als in Engeland.

De English Warbow Society vormt een uizondering hierop. Hier worden bogen vanaf 70 lb en nog veel zwaarder gebruikt. De Dutch Warbow Society is de Nederlandse tak van de oorlogsboogpuristen. Zie onderstaande afbeelding, dit zijn stevige taxusbogen van over de honderd pond in trekgewicht.

De bogen waar de traditionele schutter nu mee schiet zijn wel wat lichter van pondage. Bogen tussen de 30 en 50 pond zijn nu heel gebruikelijk bij het targetschieten. Ook in Nederland zijn meerdere actieve traditionele schuttersverenigingen:

Over de gebruikte pijlen valt ook heel veel te vertellen, dat zal terug te vinden zijn in het speciale pijlen-onderwerp.

Met dank aan Gerard Otten.

Activiteiten

Sint Sebastiaan heeft een binnenbaan met de vaste indoorafstanden van 18 en 25 meter. Daarnaast is er een buitenbaan waar van de lente tot de herfst afstanden van zo’n 20 meter tot 90 meter geschoten kunnen worden. Er worden natuurlijk diverse activiteiten georganiseerd!
Activiteiten

Wedstrijden

Er worden jaarlijks diverse wedstrijden georganiseerd. Hierbij kun je denken aan indoor, 25 meter 1 pijl, WA1440, veldwedstrijden, 3D- wedstrijden en clout schieten. Binnen de indoor disciplines is er de mogelijkheid om op een afstand van 18 of 25 meter te schieten.
Wedstrijden

Documenten

Handboogsportvereniging Sint Sebastiaan Goirle heeft een aantal documenten die je als lid in moet kunnen zien. Je kunt hierbij denken aan de ledenlijst, notulen vergaderingen en diverse reglementsdocumenten.
Documenten

Clinic

Bij Sint Sebastiaan Goirle bestaat de mogelijkheid om in het kader van bedrijfsuitjes, schooluitjes of verjaardagsfeestjes een demonstratie of clinic te volgen. Er wordt uitleg gegeven over het handboogschieten en onder begeleiding kan iedereen zijn eerste pijlen op het doel schieten.
Meer info

AANMELDEN NIEUWE LEDEN

Meer informatie